پيغمبر«صلى الله عليه و آله و سلم» نقل كرده: يا على! سه كار دل را سخت كند: گوش دادن به آواز و موسيقى، شكار، و به دربار سلاطين رفتن‏
 حضرت رضا از پدرانش از على عليهم السلام روايت كرده كه فرمود:از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله شنيدم فرمود:
من مى‏ترسم شما دين را سبك بشماريد و احكام را بفروشيد و قطع رحم كنيد و قرآن را در آلات موسيقى بخوانيد، و كسى را كه نسبت به شما فضيلت نداردبر خود مقدم داريد
 از امير مؤمنان عليه السّلام روايت شده كه فرمود: زياد گوش دادن به غناء، [موسيقى‏]، فقر مى‏آورد

رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: مكروه است مرد با زوجه خويش پس از آنكه محتلم شده همخوابگى كند مگر اينكه از جنابت احتلام غسل نمايد، و اگر غسل نكرده مجامعت نمايد چنانچه فرزندى مجنون (ديوانه) بدنيا آمد كسى را جز خود ملامت نكند. نيز آن حضرت صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: هر کس با همسر خويش در حال حيض مجامعت نمايد و فرزندش با بيمارى جذام يا برص و پيسى متولّد شود جز خود كسى را ملامت نكند

 اگر زنى خواست غسل جنابت كند و حيض به او دست داد بايد غسل را رها كند تا زمانى كه از حيض پاك شود و وقتى پاك شد براى جنابت سول و حيض رويهم فقط يك غسل كند (با نيّت هر دو)

.. امام صادق عليه السّلام فرمودند: كسى كه در غسل جنابت يك تار مو را عمدا نشويد، در جهنم خواهد بود.

 

گزيده كافى    ج‏2    60
احتلام، رؤياى جنسى‏
  به ابو عبد الله صادق (ع) گفتم: انسان، در عالم خواب، رؤيائى مشاهده مى‏كند كه شور و شهوت سراپاى او را مى‏گيرد، موقعى كه بيدار مى‏شود، تصور مى‏كند كه انزال منى صورت گرفته، اما هر چه مى‏جويد، آثار منى را در لباس و بدن خود نمى‏بيند. آيا غسل جنابت بر او واجب است؟
ابو عبد الله گفت: غسل جنابت بر او واجب نيست. جدم على بن ابى طالب مى‏گفت: غسل جنابت موقعى واجب مى‏شود كه منى خارج شود. اگر كسى رؤياى جنسى ببيند ولى آب منى را در جامه و بدن خود نبيند، غسل جنابت بر او واجب نمى‏شود، گرچه آب شوق او خارج شده باشد.

پاره‏اى از آنچه رسول خدا صلى الله عليه و آله از آن نهى فرموده

 هر كس با زنى كه بدو محرم نيست دست بدهد، بدون ترديد بغضب و خشم خداوند عزّ و جلّ رو كرده و آن را براى خود خواسته است، و هر كس زنى نامحرم را در آغوش كشد، در رشته زنجيرى از آتش با شيطان همقطار شده است، و هر دو را در آتش دوزخ افكنند.
رد).

 ابو بصير از امام صادق عليه السّلام پرسيد آيا مرد ميتواند با زنى نامحرم دست بدهد؟ فرمود: نه مگر از پس پارچه‏اى.
 (توضيح آنكه در روايت سماعة بن مهران كه كلينى- رحمه اللَّه- در كافى آورده است در صورتى كه از پس پارچه دست ميدهد نبايد دست او را بفشارد).

مرد مى‏تواند پنج عضو زن نامحرم را ببيند

78- راوى گفت: به امام صادق (ع) گفتم مرد كدام يك از اعضاى بدن زن نامحرم‏
                       
را مى‏تواند ببيند؟ فرمود: صورت، دو كف دست و دو قدم."البته به شرط عدم ارایش این عضوها"

    سخنان كوتاه پيغمبر(ص)

پس از من چون زنا زياد شود مرگ ناگهانى فراوان گردد و چون كم‏فروشى كنند خداوند به قحطى و كمبود دچارشان كند و چون زكات نپردازند زمين بركاتش، يعنى زراعت، ميوه و معدن را از آنها دريغ كند و چون در قضاوت بيعدالتى كنند، بر تجاوز و ستم همدستى نمايند و چون پيمانها بشكنند خدا دشمن را بر آنها مسلط گرداند، و چون از خويشاوندان ببرند، اموال بدست اشرار افتد و چون امر به معروف و نهى از منكر نكنند و از نيكان خاندان من پيروى ننمايند، خداوند بدترين افرادشان را بر آنها بگمارد و چندان كه دعا كنند اثرى از اجابت نبينند

محمّد بن مسلم گويد: امام باقر عليه السّلام در باره مردى كه به زوجه خود فحش عرضى (ناموسى) دهد، فرمود: بايد حدّ قذف بخورد (هشتاد تازيانه گويد: عرض كردم اگر زن عفو كند چه مى‏شود؟ فرمود: نه، جوانمردى نيست كه از او بگذرند و تازيانه‏اش نزنن‏
 فحش و ناسزا گفتن به مؤمن فسق است،
  رسول  خدا (ص )فرمود: بپرهيزيد از فحش كه خدا عز و جل فحش دهنده بى‏شرم را دوست ندارد
 دنيا را فحش ندهيد كه نيكو مركبى است براى مؤمن بواسطه‏ى دنيا باو خير و خوبى ميرسد و از شر و بديها نجات پيدا ميكند همانا هر گاه بنده‏بگويد خدا دنيا را لعنت كند دنيا در جواب ميگويد خدا لعنت كند هر كرا از ما پروردگارش را بيشتر نافرمانى مى‏كند.
 نيست بيحياتر از كسى كه فحش گويد.

امام باقر «ع»- محمّد بن مسلم مى‏گويد: در باره كانهاى سيم و زر و روى و آهن و سرب پرسيدم، فرمود: از همه آنها بايد خمس داده شود.
 امام كاظم «ع»: خمس در پنج چيز است: غنيمتها ى جنگى و غوّاصى و گنجها و كانها و كشتيرانى.
 و محمّد بن مسلم گفت: از امام ابو جعفر عليه السّلام در باره «ملّاحه» سؤال كردم، پس امام فرمود: ملّاحه چيست؟ گفتم: زمين كوير شوره‏زارى است كه آب در آن جمع مى‏شود و مبدّل به نمك ميگردد. پس فرمود: بمانند معدن حكم خمس در آن جارى است. گفتم: پس حكم كبريت و نفت كه از زمين بيرون مى‏آيد چيست؟ فرمود: در اين و نظائرش خمس تعلّق ميگيرد.
 و محمّد بن مسلم از امام باقر يا صادق عليهما السّلام روايت كرده كه فرمود:
سخت‏ترين گرفتارى مردم در روز قيامت اين است كه صاحب خمس بپا خيزد و بگويد: خدايا خمس من! و ما آن را به شيعيانمان بخشيديم، و ذمّه ايشان را برى ساختيم، براى اينكه پاك‏زاده باشند يا ولادت اينان پاك باشد
و خمس واجب است بر هر چيزى كه قيمت آن به يك دينار برسد از گنج و معادن و صيد دريايى و غنيمت و متعلق به خدا و پيامبر و خويشاوندان از اغنياء و فقراء و يتيمان و مساكين و ابن سبيل از اهل بيت است.

- ابو محمّد حسن تفليسىّ از حضرت رضا عليه السّلام سؤال كرد: آيا مسلمان ميتواند زن يهوديّه يا نصرانيّه را متعه كند، حضرت رضا عليه السّلام فرمود: با زن مؤمنه (يعنى امامى مذهب) آزاد ازدواج موقّت كند، و اين حرمتش بزرگتر از او است (يعنى براى وى محترم‏تر است)
 حفص بن البخترى گويد: امام صادق عليه السّلام در مورد اينكه آيا مرد ميتواند دختر باكره را متعه كند فرمود: مكروه است چون اين كار براى خانواده‏اش موجب سر شكستى است.
 صالح بن عقبه از پدرش نقل كرده كه گفت: به امام باقر عليه السّلام عرض كردم آيا كسى كه متعه كند بثواب ميرسد؟ فرمود: چنانچه قصدش‏تقرّب به پروردگار متعال باشد و مخالفت با كسانى كه آن را انكار دارند پس كلامى نگويد جز اينكه خداوند متعال بدان حسنه‏اى در نامه عملش بنويسد، و دست بسوى همسرش نگشايد مگر اينكه خداوند براى او حسنه‏اى ثبت كند، و چون با او نزديكى كند خداوند تعالى گناهى از او بيامرزد، و چون غسل كند بتعداد هر موئى از بدنش كه آب غسل بر آن بگذرد خداوند او را مورد عفو قرار دهد، عرض كردم بعدد هر مو؟فرمود: آرى بعدد هر مو.
 و امام باقر عليه السّلام فرمود: رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله را هنگامى كه بآسمانها سير ميدادند فرمود: جبرئيل بمن رسيد و گفت: يا محمّد همانا خداوند تبارك و تعالى ميفرمايد: من براستى زنانى را كه ازدواج موقّت كنند از امّت تو بخشيدم‏
، اين اطاله مطلب از آن جهت است كه پاره‏اى از خوانندگان بدانند كه ثوابى كه براى شخص متعه‏كننده ذكر شد اطلاق ندارد و همه كس را شامل نمى‏شود و تنها كسانى را كه بجهتى شرعى بدان اقدام كرده‏اند يا خواهند كرد در بر مى‏گيرد نه هر هوسباز شهوتران كه جز براى ارضاى غرائز جنسى نظرى ديگر ندارد و با اين عمل بسا مى‏شود كه اساس زندگى چندين ساله خود را متزلزل بلكه نابود ميكند».
 و روايت شده است كه مؤمن بكمال نمى‏رسد تا اينكه متعه كند.
  عبد الغفّارين قاسم ابو مريم انصارى گويد: امام باقر عليه السّلام را از متعه پرسيدند فرمود: در اين زمان ازدواج موقّت آن طور نيست كه از پيش بوده، زيرا زنان در آن زمان مورد اطمينان و اعتماد بودند (و پس از انقضاء مدّت عقد عدّه‏اى كه واجب است نگهدارند و شوهر نكنند نگه مى‏داشتند) ولى امروزه مورد اعتماد نيستند، بنا بر اين شما هر گاه بخواهيد متعه كنيد قبلا از اخلاق و ايمان زن تحقيق و جستجو كنيد          در كتاب  فقيه از بكر بن محمد روايت شده كه گفت :   از امام‏صا دق عليه السلام راجع به‏متعه  سؤال كردم، آن حضرت فرمود: من دوست ندارم مسلمانى بميرد، در حالى كه به سنتى از سنن رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله عمل نكرده باشد.

خداى تعالى ميفرمايد:
 «الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ»  آنان كه ربا ميخورند برنخيزند روز قيامت مگر مانند آنها كه شيطان آنان را ديوانه ميكند از جنون‏
حضرت امير عليه السّلام فرمود: كسى كه مال مؤمن را به صورت حرام بخورد، شيعه من نيست، و كسى كه چنين باشد (و مال مسلمان را از راه ربا و رشوه و ستم بگيرد) فريب دنيا را خورده و با غرور مى‏ميرد و در روز قيامت به كسانى كه اهل سعادت‏اند و داخل بهشت مى‏شوند، مى‏گويد: مگر من با شما نبودم؟
گويند: آرى اما تو خود را فريب دادى و ستم كردى و گرفتار شك شدى و آرزوها فريبت داد، تا اينكه فرمان پروردگارت رسيد و در حال غرور به خدا، مردى و اينك عذرى از جانب تو و كافران پذيرفته نيست.
- كسى كه خريد و فروش كند و با مسائل شرعى آشنايى نداشته باشد، به ناچار گرفتار ربا مى‏گردد، و رباخوار جايش در دوزخ است‏
شيخ جليل على بن ابراهيم قمّى از پدرش از ابن ابى عمير از جميل از حضرت صادق (ع) روايت كرده كه فرموده يك درهم ربا معصيتش بزرگتر است نزد خداوند از هفتاد زنا بزنهاى محارم در بيت اللَّه الحرام، و نيز حضرت رسول (ص) فرمود: هر كه ربا بخورد خداوند شكمش را از آتش پر كند و هميشه در لعنت ملائكه و خدا باشد مادامى كه با اوست قيراطى از ربا
- ابو بصير گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: گرفتن يك درهم ربا                 
در نزد خداوند عزيز گناهش سخت‏تر است از سى بار زنا كه همه با محارم مانند خاله و عمّه صورت گيرد.
رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود:
كسى كه ربا مى‏گيرد، و كسى كه ربا مى‏دهد، و شاهدان، و نويسنده قبض ربا، همه در گناه رباخوارى شريكند
پس اى برادر از خواب گران غفلت سر بردار و بيدار شو خودت بحساب نفست پيش از حساب روز قيامت رسيدگى كن و از پيروى بندگان و اطاعتشان بيرون آى، و از آنها كه ربا گرفته‏اى رضايت و خوشنودى آنان را حاصل كن، آنان را كه نسبت بزنا داده‏اى از آنها پوزش طلب، آنان را كه غيبت كرده‏اى و با آبرويشان بازى كرده‏اى نظرشان را جلب كن زيرا كه بنده تا وقتى كه در دنياست توبه‏اش پذيرفته مى‏شود آنگاه كه از گناهانش توبه كرد و از طلب‏كارانش عذر خواهى كرد باو رحم ميكنند و از وى در مى‏گذرند و تمام حقوق خويش را  مى بخشند  اما در آخرت نه حقى بخشيده مى‏شود و نه پوزشى پذيرفته ميگردد و نه هم گناهى آمرزيده شود و نه گريه‏اى سودمند است.
 هر قرضى كه دو برابر خويش آرد ربا است.
و رسول خدا در يك سخنرانى بزرگى خطر ربا را خاطر نشان ساخت و فرمود: كه همانا يكدرهم از ربا گناهش از هفتاد زنا آنهم با كسانى كه محرمش باشند بزرگتر است‏
 هر گاه مى‏خواهى خريد و فروش و معامله بنمايى سزاوار نيست پيش از فراگرفتن احكام دين به آن اقدام كنى، زيرا هر كس بدون آگاهى خريد و فروش كند گرفتار ربا شده و گريبانگير شبهه‏ها خواهد شد.